Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2016/3403 E. 2016/20097 K. 05.12.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3403
KARAR NO : 2016/20097
KARAR TARİHİ : 05.12.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine, beraatlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Müşteki …’in 06.11.2012 tarihli oturumda şikayetçi olduğunu beyan etmesine karşın mahkemece 5271 sayılı CMK’nin 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadığından, müştekinin temyiz istemi katılma talebi olarak değerlendirilmekle, 5271 sayılı CMK’nin 237/2. ve 260. maddesi uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
1) Sanıklar … ve … hakkında verilen beraat hükümlerine yönelen temyizi itirazlarının incelemesinde:
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanıklar … ve … hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyizi itirazlarının incelemesinde:
Sanıkların, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına yer verilmemişse de Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği görülmekle, bozma nedeni yapılmamıştır.
6352 sayılı kanunun 100. maddesi değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 324/4. maddesi gereğince terkin tutarı altında kalan yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılması gerektiği gözetilmemişse de bu husus kararın kesinleşmesi aşamasında mahkemesince dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
5271 sayılı CMK’nin 150. maddesi uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafii ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ve yerleşik Yargıtay İçtihatları gözetilmeksizin hazine üzerinde bırakılması yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasından “Sanık …’nin kendisini vekil ile temsil ettirmesi nedeniyle 1.500 TL vekalet ücretinin…’den alınarak sanık …’ye verilmesine” şeklindeki ibarenin çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.