Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2014/1021 E. 2014/17242 K. 10.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/1021
KARAR NO : 2014/17242
KARAR TARİHİ : 10.11.2014

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;
Davacı, 14.04.2008 tarihinde satın aldığı çekişme konusu 69 parseldeki 8 nolu bağımsız bölümün davalılar tarafından kullanıldığını, davalı …’a taşınmazdaki işgalini sonlandırması amacıyla ihtarname gönderdiğini ancak sonuç alamadığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekili, davalılar ….’ın taşınmazda oturmadıklarını, diğer davalı ….’ın ise taşınmazın babasına ait olduğu inancıyla bir süre taşınmazda oturduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalılar … bakımından davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Miray bakımından elatmanın önlenmesi isteği hakkında konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi …’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davalılar … bakımından davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı … bakımından elatmanın önlenmesi isteği bakımından davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ne var ki, kendilerini vekille temsil eden davalılar lehine yazılı şekilde vekalet ücreti takdir edilmesi doğru ise de, hükmün 4. fıkrasında takdir edilen vekalet ücretinin davacıdan alınarak davacıya verilmesine ve hükmün 6. fıkrasının a bendinde davalılar lehine takdir edilen vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ibarelerine yer verilmesi doğru değil ise de; bu yanlışlığın maddi hataya dayalı olduğu ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği
anlaşıldığından, hükmün 4. fıkrasındaki “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1320 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile asıl dosya davacısına verilmesine” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1320 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile asıl dosya davalısına verilmesine” ibaresinin yazılmasına, yine hükmün 6. fıkrsının a bendindeki “…. için Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre hesaplanan 1320 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile bu davacıya verilmesine.” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “…. için Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre hesaplanan 1320 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile bu davalıya verilmesine.” ibaresinin yazılmasına, davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK’nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.