Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2012/24586 E. 2014/7886 K. 24.04.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/24586
KARAR NO : 2014/7886
KARAR TARİHİ : 24.04.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri gizlemek
HÜKÜM : Sanık …, 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı Yasanın 52/2. maddelerine göre 7300 TL APC ile cezalandırılmasına

I- 2004 yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan sanık … … (….)’ın beraatine dair hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en son suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,
II-Sanık …’nün “defter ve belgeleri gizlemek” suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:
25.12.2008 gün 38 sayılı vergi inceleme raporunda; sanığın yetkilisi olduğu şirketin hem “…. adresinde reklamcılık faaliyetleri ile iştigal ettiğinin”, hem de “gayrifaal durumda” olduğunun belirtilmesi ve dosya kapsamından da suç tarihi itibariyle şirketin faal olup olmadığının tespit edilememesi ve 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından suç tarihi itibariyle şirketin faal olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.