Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2013/25959 E. 2014/18142 K. 18.09.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/25959
KARAR NO : 2014/18142
KARAR TARİHİ : 18.09.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, olay günü, 7 metre genişlikteki, çift yönlü yolun, sağ banketinden, soldaki sanayi girişine dönmek için manevra yaptığı sırada, aynı yönde gelen …’ün sevk ve idaresindeki araç ile karşı şeridin ortasında çarpışmaları ile meydana gelen ve iki kişinin basit müdahale ile giderilebilecek biçimde yaralanmaları ile sonuçlanan sanığın asli kusurlu bulunduğu olayda, mahkemenin temel ceza tayinine yönelik takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı; mağdur …’ün olay nedeniyle 800-900 TL maddi zararı olup bu zararının karşılanmadığı yönündeki duruşma beyanları, sanığın 24.02.2010 tarihli duruşmada katılanlara ödeme yapmadığına, fazladan zarar çıkarsa ödemeyeceğine ve uzlaşmak istemediğine yönelik beyanından sonra 09.12.2011 tarihli duruşmada maddi hasarı sigortası aracılığıyla karşıladığını bunun dışında makbuzla ispatlanan zarar var ise onuda karşılayacağını beyan etmesi ve dosya kapsamından zararın giderilmediğinin anlaşılması karşısında, zarar giderilmediğinden CMK’nın 231 maddesinin uygulanmadığına ilişkin mahkemenin gerekçesi yasal ve yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan, mahalli Cumhuriyet savcısının ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın sürücü belgesinin geri, alınması sırasında kanun maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 3. Bendinin başına gelmek üzere “TCK’nın 53/6 maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.