YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/22709
KARAR NO : 2012/26038
KARAR TARİHİ : 03.12.2012

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 1.750 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin edilmiş olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekili ve davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere; ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunabileceği davanın kısmen kabul edilmiş olması karşısında ise, kendisini vekille temsil ettiren davalı idare lehine vekalet ücretine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2- Davanın kısmen kabul edilmiş olması karşısında, yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılması yerine, davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi,
3- Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderleri ile davalı ve davacı lehine hükmedilen vekalet ücretlerine yer verilmemesine karşın, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında eksik bırakılan bu hususlara yer verilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme gibi BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.