YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/6820
KARAR NO : 2016/19781
KARAR TARİHİ : 02.11.2016

… vekili avukat … ile 1-…, 2-… vekili avukat … aralarındaki dava hakkında…. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.12.2013 gün ve 2012/586-2013/475 sayılı hükmün Dairemizin 13.10.2015 tarih ve 2014/28037-2015/29934 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, 01/04/1994 tarihinden itibaren davalıların babalarının evinde aşçı ve hizmetli olarak çalıştığını, davalıların babasının hastalığının ilerlemesi üzerine bakımının uzman hemşire gerektirdiği gerekçesiyle davalılar tarafından işine son verildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla, 10.000TL istemiş; 31.01.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini toplam 78.000TL olmak üzere artırmıştır.
Davalılar, davacının babalarının yanında aşçı olarak çalıştığını, işçi sıfatının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem tazminatından 38.642.40TL, İhbar tazminatından 4.335,75TL İzin ücretinden 16.566,65TL, fazla çalışmadan 18.655,15TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, kıdem tazminatının en yüksek banka mevduat faizi ile dava tarihinden itibaren uygulanmasına, diğer alacaklara dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, genel tatil ve hafta tatili ile ilgili talepler bilirkişi tarafından hesaplanamadığı ve ispatlanamadığından reddine karar verilmiş; davalıların temyizi üzerine hüküm Dairemizin 13.10.2015 tarihli 2014/28037 Esas 2015/29934 Karar sayılı ilamı ile, İş Kanunu kapsamında düzenlenen kıdem tazminatı adı altında bir tazminat istenemeyeceği belirtilerek bozulmuş; davalılar bu kez de karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.
1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında gösterilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekir.
2-Davacı, iş aktini haksız ve tazminatsız fesheden davalılardan, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla, kıdem tazminatı karşılığı 2500TL, ihbar tazminatı karşılığı 2500TL, fazla mesai karşılığı 1500TL, yıllık izin ücreti karşılığı 1500TL, hafta sonu çalışması karşılığı 1000TL, milli ve dini bayramlardaki çalışması karşılığı 1000TL olmak üzere toplam 10.000TL talepte bulunmuş; 31.01.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini toplam 78.000TL olmak üzere artırmıştır. Mahkemece, ıslahla artırılan bedele ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, tüm alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Bu hususun temyiz incelemesinde zuhulen gözden kaçırılmış olduğu anlaşıldığından, davalıların karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 13.10.2015 tarihli 2014/28037 Esas 2015/29934 Karar sayılı bozma ilamında belirtilen sebebe ilaveten mahkeme kararının bu gerekçe de eklenmek sureti ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair karar düzeltme istemlerinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 13.10.2015 tarihli 2014/28037 Esas 2015/29934 Karar sayılı bozma ilamına 2 nolu bent olarak ilaveten mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçe de eklenmek sureti ile BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 02/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.