YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/14470
KARAR NO : 2018/12161
KARAR TARİHİ : 21.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:
5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, Mahkemenin 12.05.2016 gün ve aynı sayılı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı ile Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25.05.2016 gün ve 2016/374 d.iş sayılı kararı kaldırılarak, 24.04.2014 tarihli asıl karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü karşısında sanığın 17.04.2014 tarihli mahkeme huzurunda alınan savunmasında bildirdiği adresine yapılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine SGK kayıt sistemindeki işyeri adresine çıkartılan tebligatın, sanığın karar tarihi itibariyle iş yerinde çalışmadığının SGK kayıtlarından açıkça anlaşılıyor olması ve aynı Kanun’un “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.” şeklindeki 35/4. maddesi hükmünün tüzel kişiler için geçerli olduğu ve sanık hakkında uygulanamayacak olması karşısında, bu adrese aynı Kanun’un 35. maddesi uyarınca yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun ve öğrenme üzerine sanığın hükmü yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü ile yapılan incelemede;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.