YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/50077
KARAR NO : 2013/35211
KARAR TARİHİ : 26.12.2013

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 1993 yılında davalı işyerinde çalışmaya başladığını, bu çalışmanın Ağustos 2002 tarihine kadar sürdüğünü, tarafların akraba olduğunu, bu nedenle aralarında herhangi yazılı bir anlaşma yapılmadığını, davacının fazla mesai yaptığını ancak karşılığını almadığını, sigortasının eksik bildirildiğini, bu nedenle Ağustos 2002 tarihinde işverenin de bilgisi ve onayı ile işten ayrılma kararı verdiğini, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacağı olmak üzere toplam 4.170,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, 20.9.1997 de sigortalı olarak çalışmaya başladığını, 1998 de askerlik nedeniyle ayrıldığını, haksız yere açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının davalı işyerindeki çalışma süresi noktasında toplanmaktadır.
Davacı davalı işyerinde 1993- Ağustos 2002 tarihleri arasında çalıştığını, sigortasının eksik yatırılması hak ve alacaklarının ödenmemesi nedeniyle akdi davalının da bilgisi dahilinde haklı nedenle feshettiğini iddia etmiştir.
Mahkemece 20.9.1997- 1.4.1998, 22.7.2000- 1.1.2002, 30.4.2002- 31.8.2002 tarihleri arası toplam 833 gün çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibar edilmiştir.
Davacı tarafından açılan hizmet tespiti davasında 20.9.1997- 1.4.1998, 22.7.2000- 1.1.2002, 30.4.2002- 31.8.2002 tarihleri arasında kuruma bildirilen hizmetleri dışında ve 1997/2. dönemde 51 gün 1998/1. dönemde 44 gün olmak üzere toplam 95 gün asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
Kararın gerekçe kısmında ilk işe giriş bildirgesinin 20.9.1997 tarihinde kuruma verildiği 01.04.1998 de askerlik nedeniyle ayrıldığı, 20.09.1997 tarihinden önceki tespit talebinin hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiği, 21.05.1998- 25.11.1999 tarihleri arası askerlik yaptığı belirtilmiştir.
Davacı tarafından 1993-2002 yılları arasındaki işçilik alacaklarının davalıdan tahsili isteği ile dava açılmıştır.
Hizmet tespiti davasında ise 20.09.1997 tarihinden evvelki çalışmaları hak düşürücü süre nedeniyle reddedilmiştir.
Hak düşürücü süre sosyal güvenlik hakkı ile ilgili olup, 506 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Hak düşürücü süreye uğrayan sürelerin işçilik alacaklarının hesabında dışlanması söz konusu olmaz.
Dosya içeriği itibariyle davacının iddia ettiği gibi 1993 yılından itibaren davalı işyerinde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. İddia edilen uyuşmazlık konusu süre itibariyle, askerlik nedeniyle çalışmadığı günler dışlanarak hak ve alacakları tespit edilip hesaplanmalıdır. Hizmet tespiti davasında 20.09.1997 tarihinden evvelki çalışmalarının hak düşürücü sürenin geçmesi sebebiyle tespit edilmemesi, işçilik alacaklarının iddia edilen sürelerde çalıştığını ispat etmek kaydıyla hüküm altına alınmasına engel teşkil etmeyecektir. Bu sebeple dava konusu isteklerin iddia edildilen tarihler itibariyle hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.