YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5981
KARAR NO : 2018/9739
KARAR TARİHİ : 03.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın, gayri resmi olarak birlikte yaşadığı …’tan olan çocuğunu anne ve babası olan … ve …’in üzerine kaydettirdiği iddiası ile açılan kamu davasında; resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 21.04.2014 tarihli, 2012/3713 esas ve 2014/5349 karar sayılı ilamı ile ” TCK’nin 212. maddesi göz önüne alındığında şartları oluştuğunda eylemin resmi belgede sahtecilik ve çocuğun soybağını değiştirme suçlarını oluşturacağı ” gerekçesi ile hüküm bozulmuş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 29.09.2015 tarihli, 2015/412 esas ve 2015/286 karar sayılı ilamında belirtilen nedenlerle; sanığın nüfus müdürlüğüne müracaatla bir belgeye dayanmayacak şekilde, çocuğu sadece beyanla nüfusa kaydettirmekten ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 231. maddesindeki ” çocuğun soybağını değiştirme ” suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesince 02.09.2014 tarihli 2014/457 esas ve 2014/532 karar sayı ile mahkûmiyet hükmü kurulduğu ve hükmün 06.12.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, mükerrer olan bu davanın reddi yerine, sanığın eyleminin aynı zamanda “resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.