YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/3529
KARAR NO : 2019/500
KARAR TARİHİ : 21.01.2019
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/04/2016 tarih ve 2013/321-2016/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının “…”, “… … … Merkezi”, “… Sport”, “…ris … + şekil “, “…card”, “…gart”, “… akademi”, “…ve ayakkabımı seviyorum! + Şekil”, “…zof” ve benzeri ibareli markaları olduğunu, Türkiye genelinde 153 adet “…” adıyla mağaza işlettiğini, “…” markasının TPMK’nın 71248886-1384 sayılı kararı ile tanınmış marka olarak tespit edildiğini, … markası ile dünya çapında 33 ülkeye ihracat yaptıklarını, davalı …’ın 2011/72484 başvuru numaralı “…ri” markasının davacıya ait “…” markasının da tescilli olduğu 10. 11. ve 21. sınıflarda tescil edilmek istendiğini, başvuruya yaptıkları itirazın reddedildiğini, davaya konu edilen YİDK kararının hukuka ve yasaya aykırı olduğunu, davalı başvurusunun davacı markasının tanınmışlığından yararlanma amacı güden kötü niyetli bir başvuru olduğunu, “…ri” marka başvurusunun davacının “…” markasının serisi olarak algınalabileceği, markalar arasında aynılık derecesindeki benzerlik bulunduğunu ve iltibasa neden olacağını ileri sürerek 2013-M-6323 sayılı YİDK kararının iptaline ve “…ri” markası tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı …’a usulüne uygun tebligatlar yapılmış olup bu davalı davaya cevap vermemiştir.
Davalı TPMK vekili, markalar arasında iltibas doğurabilecek benzerlik bulunmadığını, kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, taraf markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin dava konusu ürün ve hizmetler için ayırdığı satın alma süresi içinde davalı markasını gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun davacının markalarından farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, başvuru konusu işaret ile davacı markaları arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsur bulunmadığı, davalı marka tescilinin davacının … esas unsurlu markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlamayacağı, başvurunun kötüniyetle gerçekleştirdiği yönünde bir kanıt bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.