YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5766
KARAR NO : 2019/960
KARAR TARİHİ : 23.01.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Mahalli mahkemece bozma üzerine hüküm açıklanarak verilen karar temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Müştekideki kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun kabul edilmesine göre, 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi, adli tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4. 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/2) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
2) Sanık hakkında İstanbul 16.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2009 tarih ve 2007/433 Esas- 2009/26 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası verilerek bu cezanın 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesi uyarınca ertelendiği, ilk mahkumiyet hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, sanık aleyhine bir temyiz bulunmadığı ve hükmün Dairemiz tarafından bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, bozmadan sonra kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken kazanılmış hakkın ceza miktarı ile birlikte ertelemeyi de kapsayacağı düşünülmeden, sanık hakkında sonuç olarak tayin olunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmeyerek CGK’nin 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararı uyarınca kazanılmış hakka dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.