YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6327
KARAR NO : 2018/13231
KARAR TARİHİ : 12.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Sanık hakkında belirlenen hapis cezasından TCK’nun 62. maddesi uyarınca yapılan indirimin doğrudan verilen adli para cezasına uygulanmaması,
2-Sanığa, 30,77 TL. den ibaret kurum zararını ödemesi halinde lehine olan CMK’nun 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanması imkanı bulunduğunun adil yargılanma hakkının bir unsuru olan yargılama makamlarının “sanığa haklarını öğretme yükümlülüğü” kapsamında, usulüne uygun şekilde açıklanıp bildirilerek sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığının hükümde tartışılması gerektiği halde, söz edilen ilkelere uyulmaksızın, sanığın kurum zararını gidermediği biçimindeki soyut gerekçe ile uygulama yapılarak adil yargılama ilkesine aykırı davranılması,
3-Adli sicil kaydı bulunmayan ve dosyaya olumsuz bir davranışı yansımayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 50. ve 51. maddelerinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme kurumlarının objektif ve subjektif şartları değerlendirilerek uygulanıp uygulanmayacaklarının karar yerinde gerekçeleri ile birlikte tartışılmaması,
4-5237 sayılı TCK’nun 52/4. maddesi gereğince doğrudan verilen adli para cezasının 15 eşit taksitle ödenmesine karar verilmesine karşın hükümde taksit aralığının gösterilmemesi,
5-Suça konu emvâllerin yakacak nitelikte olması ve motorlu testereyle kesilmesi nedeniyle uygulanan hüküm maddelerinin 91/1-2. cümle ve 91/4 yerine 91/1 ve 91/3 olarak gösterilmesi,
6- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.