YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11366
KARAR NO : 2018/11000
KARAR TARİHİ : 26.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık …’ın aynı zamanda mernis adresi de olan sorgusu esnasında bildirdiği adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebligat yapılmadan, doğrudan mernis adresi de olan bu adrese 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağından, sanığın öğrenme üzerine 09/07/2014 havale tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde olduğundan tebliğnamedeki (1) nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş cezaların teşdit gerekçesi isabetli olarak belirlenmiş ve azaltıcı nedenin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.