YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/14244
KARAR NO : 2019/1107
KARAR TARİHİ : 17.01.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.03.2012 gün ve 2011/386-2012/99 sayılı kararında açıklandığı üzere, her ne kadar kararda başvurulacak yasa yollarına ilişkin bildirimde, sürenin başlangıcının “tefhim ve tebliğ” şeklinde gösterilmesi nedeniyle bildirimin eksik ve yanıltıcı olduğu, bu durumun eski hale getirme nedeni olarak kabulü ile temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı ileri sürülebilirse de, yoklukta verilen hükme ilişkin olarak temyiz süresinin, sanığın bu hükmü usulüne uygun olarak öğrenmesi, yani tebliğ ile işlemeye başlayacağı açık olduğundan, bildirimde ayrıca “tefhim” kelimesine de yer verilmesinin, sanık açısından yasa yolu süresinin tebliğ ile işlemeye başlayacağı gerçeğini değiştirmeyeceğinden ve sanığın yokluğunda verilen hükmün, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmakla; yoklukta verilip, 14/01/2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 03/02/2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi. Başkan