YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/16031
KARAR NO : 2018/15076
KARAR TARİHİ : 15.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında katılanlar … ve …’e yönelik yaralama suçundan temel ceza belirlenirken ayrı ayrı 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiğinden tebliğnamedeki sanık hakkında bir adet kasten yaralamadan mahkumiyet kararı verilmesinin aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmadığına dair eleştiriye ve sanık hakkında katılanlar … ve …’e yönelik tehdit suçundan temel ceza belirlenirken ayrı ayrı 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiğinden ve TCK’nın 43. maddesi gereğince artırım yapılmadığından tebliğnamedeki tehdit suçundan katılan …’nin beyanlarına rağmen sanığa verilen cezanın TCK’nın 43. maddesi gereğince artırıldığına dair düşünceye katılan …’e yönelik tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden de bozma istemi niteliğinde bulunduğundan katılınmayarak, yapılan incelemede;
1) Sanık hakkında yaralama ve katılan …’e yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;
Sanığa yükletilen yaralama ve katılan …’e yönelik tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
TCK’nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda, infaz evresinde re’sen uygulanabileceği,
Anlaşıldığından sanık …’nün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2) Sanık hakkında katılan …’e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Katılan …’in soruşturma aşamasında sanığın kendisini tehdit ettiğine yönelik bir anlatımının bulunmaması, kovuşturma aşamasında da sanığın kendisine tehditte bulunmadığını beyan etmiş olması karşısında, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
b) Olay günü çıkan tartışmada sanığın katılan …’ye hakaret ettikten sonra olay yerine gelen katılan …’e de hakaret ettiği, akabinde devriye görevini ifa ettiği için olay yerinde bulunan ve duruma müdahale eden polis memurlarına hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin aynı yer ve zamanda, aynı suç işleme kararıyla, birbirini takip eden söz ve davranışlarla gerçekleşip gerçekleşmediği, hukuken bir bütün halinde tek bir hakaret fiilini oluşturup oluşturmadığı ve TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle hakaret suçundan üç kez mahkumiyet hükmü kurulması,
c) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,
Kanuna aykırı ve sanık …’nün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.