YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2840
KARAR NO : 2018/5577
KARAR TARİHİ : 29.11.2018

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

– K A R A R –

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun …. maddesiyle HUMK’a eklenen ek-madde …’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için ….085,00 TL’dir.
Somut olayda davacı vekili, ….527,… TL üzerinden itirazın iptalini dava etmiş, mahkeme davayı 400 TL asıl alacak, 73,55 TL işlemis faiz için kabul etmiş, fazlaya ilişkin istemi reddetmiştir. Davacının temyize konu ettiği miktar ….052,64 TL olup, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/… Esas, 1990/… Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca … tarafından da karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ……..2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.