YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/24158
KARAR NO : 2018/21333
KARAR TARİHİ : 20.11.2018

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile davalı … vd. vekillerinin istinaf başvurusu üzerine … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair karar ile birlikte … 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/1304- 2016/1566 sayılı kararının Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare ile davalı … vd. vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar … vd. vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar … vd. vekillerince temyiz edilmiştir.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, miktarı veya her paydaş için değeri 40.000,00-TL’yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz.
Bu nedenle birkısım davalılar vekilinin temyiz dilekcesinin REDDİNE karar verildikten sonra davacı idare vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,
Davacı idare vekilinin temyiz istemi üzerine … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 30.12.2016 günlü 2016/182 Esas 2016/189 Karar sayılı kararının davacı idare yönünden kesin olduğundan bahisle aynı Dairenin 25.01.2017 tarihli ek kararı ile HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince davacı idare vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar, davacı idare vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı idarenin temyiz itirazının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün HMK’nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.