YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/10245
KARAR NO : 2018/14668
KARAR TARİHİ : 04.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında, 04/07/2014 tarihli iddianame ile katılan …’a yönelik bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık ve müşteki …’e yönelik başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından da kamu davası açıldığı halde, bu suçlarla ilgili karar verilmediği anlaşılmakta ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Sanık hakkında, katılan …’a ait kredi kartı bilgilerini kullanarak 324,50 TL harcama yapması nedeniyle atılı suçlardan kamu davası açılmış ise de, suça konu harcamaya ilişkin belgeler getirtilmeden eksik inceleme ve kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Kabule göre de; dosya kapsamı ve oluşa göre sanık tarafından, katılan …’a ait kredi kartı bilgilerini kullanmak suretiyle 324,50 TL harcama yapılması, yine şikayetçi …’e ait kredi kart bilgileri kullanılmak suretiyle 1.360,50 TL otel ücretini şikayetçinin kartından ödenmesi şeklinde iddia ve kabul edilen eylemlerin, bir bütün olarak sadece 5237 sayılı TCK’nin 245/1. maddesinde belirtilen banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca TCK’nin 142/2-e ve 136. maddeleri gereğince de hükümler kurulması,
3- Şikayetçi …’in hesabından mail order ile yapılan 1.360,50 TL tutarındaki tahsilatın, otel yönetimi tarafından bankaya bildirilerek iptal edilmesi sonucu şikayetçiye iade edildiği, otel yetkilisi tarafından verilen 14/09/2014 tarihli dilekçe ile de otelin zararının olaydan bir gün sonra sanık … tarafından giderildiğinin bildirildiği, hakkında beraat kararı verilen diğer sanık …’ın babası tarafından ise katılan …’ın zararının 02.10.2014 tarihinde tamamen ödenmiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında katılan …’a yönelik TCK’nin 245. maddesi uyarınca kurulan hükümde TCK’nın 245/5 maddesi yollaması ile aynı Kanun’un 168/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.