YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/13375
KARAR NO : 2018/23878
KARAR TARİHİ : 21.12.2018

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının davalı işverenin Malkara’da bulunan 1013907 no’lu işyerinde 10/09/1997-30/06/2011 tarihleri arasında kesintisiz olarak aylık 1.100,00 TL ücretle çalıştığını, davacının sigorta priminin işveren tarafından asgari ücret üzerinden ödendiğini, davacının işyerinde 08.00-19.00 saatleri arasında çalışmasına rağmen fazla mesai ücretinin ödenmediğini, genel tatillerde çalışma yapılmasına rağmen buna ilişkin ücretlerinin ödenmediğini, davacıya her dini bayramda bir aylık ücretinin yarısı kadar ikramiye ödendiğini, hafta tatilinin iki haftada bir kullandırıldığını, davacıya yıllık 4 ton kömür verildiğini, davacının iş akdini tek taraflı olarak sayılan nedenlerle haklı olarak feshettiğini iddia ederek; bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacının kıdem tazminatı talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davacının asgari ücretin üzerinde ücret aldığı iddiasının gerçek olmadığını, davacının yıllık izin ve hafta tatili kullanmadığı iddialarının da gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacı hafta tatili ve fazla mesai ücreti talebinde bulunmuş, mahkemece davacının taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bir hafta 7 gün, bir hafta 6 gün çalıştığı kabul edilerek talep edilen alacaklar hesaplanmış ise de davacının 7 gün çalıştığı kabul edilen haftalarda, hafta tatiline denk gelen gün için hafta tatili hesabında dikkate alınması gereken 7,5 saatlik çalışma süresi fazla mesai hesabında da dikkate alınarak davacı lehine mükerrer fazla mesai ücreti hesaplanmıştır.
Mahkemece yapılması gereken çalışmanın 7 gün olduğu haftalarda, hafta tatiline denk gelen gün için 7,5 saatlik çalışmanın hafta tatili, ara dinlenme düşüldükten sonra kalan çalışma süresini ise fazla mesai olarak dikkate almaktan ibarettir. Yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.