YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/15263
KARAR NO : 2014/6373
KARAR TARİHİ : 01.04.2014
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/06/2012 tarih ve 2011/37-2012/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ile borcu üstlenen vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.04.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı … A.Ş. vekili Av. … ve borcu üstlenen … vekili Av. … dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın mudisi olduğunu, hesabındaki paranın ödenmediğini ileri sürerek, 1.000 TL’nin 03.11.1999 tarihinden itibaren akdi, birleşen davasında ise, 36.000 DEM’in 03.11.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun’un 4/a maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili ile … bankasının ayrı tüzel kişilikler olduğunu, husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı banka işleminin havale görünümlü mevduat toplama olduğu, dava dışı … bankasının paravan olduğunun davalı tarafça bilindiği, bankaların güven kurumu bulundukları, havale talimatının aksine alınan paraların banka nezdinde kaldığı, kıyı bankasına gönderildiğine dair kayıt sunulmadığı, bu işlemleri dolayısıyla yöneticilerinin yargılandıkları, başka dosyalardan dava dışı kıyı bankasının aciz içinde olduğunun bilindiği, davacının tahsil imkanının olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne, 1.000.00 TL’nin 30.11.1999 tarihinden itibaren avans, 16.696.03 Euro’nun 30.11.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun’un 4/a maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı ile üstlenen vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının sorumluluğunun somut olaya uygulanması gereken mülga 818 sayılı BK’nın 41, 55 ve 6762 sayılı …’nın 336 ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının … bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine, iş bu davanın 5411 sayılı Kanunun 133. maddesi kapsamında yer alan bir dava niteliğinde bulunmamasına, nispi vekalet ücreti tayin edilmesinde bir yanlışlık olmamasına göre, davalı ile borcu üstlenen vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ile borcu üstlenen vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, davalı ve borcu üstlenen harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.