YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4924
KARAR NO : 2018/10230
KARAR TARİHİ : 11.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM : Düşme

1- Sanık hakkında “2003-2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen 2003- 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımına ilişkin hükümlerin sanığın lehine olduğu gözetilmeden, kamu davasının 5237 sayılı TCK’nin 66/1 ve 67/4. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi, yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “TCK’nin 66, 67/4 maddeleri gereğince düşürülmesine” ibaresinin çıkarılarak yerine “765 sayılı TCK’nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sahte fatura düzenlemek suçlarında en son düzenlenen fatura tarihinin suç tarihi olacağı, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada son fatura tarihinin dosya içeriğinden anlaşılamadığı için en aleyhe yorumla suç tarihi 31.12.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 Sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.