Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2017/11474 E. 2018/10155 K. 11.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11474
KARAR NO : 2018/10155
KARAR TARİHİ : 11.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK’nin 43. maddesine göre; bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla kez işlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, suça konu belgelerin aynı belediyeye aynı gün verilerek kullanılmasında TCK’nin 43. maddesinin uygulanması mümkün olmadığından tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Hakkında takdiri indirim uygulanan, ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünden kanaat geldiği için cezası ertelenen sanığın, suç tarihi itibarıyla engel sabıkası bulunmadığı gözetilmeden “sabıkalı olduğu” şeklindeki hatalı gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan -20,00 TL dahil- az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 16 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,
3- Suçtan doğrudan zarar gören …’un katılan olmasına karar verilmesine rağmen gerekçeli karar başlığında “müşteki” olarak gösterilmesi ile CMK’nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,
Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.