YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7726
KARAR NO : 2018/12526
KARAR TARİHİ : 28.11.2018

İzin tecavüzü suçundan sanık … ‘un, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun 66/1-b, 73 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kara Kuvvetleri Komutanlığı 1. Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 02/06/2014 tarihli ve 2013/901 Esas, 2014/211 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/10/2018 gün ve 94660652-105-34-9997- 2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/11/2018 gün ve 2018/87778 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın adlî sicil kaydında daha önce işlemiş olduğu suçlar suçu nedeniyle Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/07/2012 tarihli ve 2012/449 Esas, 2012/812 Karar sayılı ve Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/06/2013 tarihli ve 2013/96 Esas, 2013/166 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet kaydının bulunduğu cihetle, 5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesindeki “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması… gerekir.” şeklindeki hükme nazaran, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Kara Kuvvetleri Komutanlığı 1. Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 02/06/2014 tarihli ve 2013/901 Esas, 2014/211 Karar sayılı kararının CMK’nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK’nun 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 28/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.