Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2011/49239 E. 2013/35206 K. 26.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/49239
KARAR NO : 2013/35206
KARAR TARİHİ : 26.12.2013

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (KADIKÖY 2.İŞ)

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı şirkete ait Rusya’daki işyerinde 18.04.2008-15.11.2008 tarihleri arasında net 3.600 USD ücretle, haftada 6 gün 08:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, dini bayramların 1. günü dışındaki ve resmi tatil günleri ile ayda iki pazar da yine aynı şekilde çalıştığını, iş akdine işveren tarafından son verildiğini, 2008/Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ayı ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ve ücret alacağı olmak üzere toplam 9.667,00 USD alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davacı ıslah dilekçesi vererek, toplam talebini artırmak suretiyle alacaklarının Türk Parası karşılığının akdin feshi ve dava tarihinden işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davacı, davalı şirkete ait işyerinde 15.04.2008-15.10.2008 tarihleri arasında 638,70 TL ücretle çalıştığını, mevsimlik işçi olarak işe alındığını, iş sona erince iş akdinin sona erdiğini, belirli süreli işsözleşmesinde ihbar tazminatından söz edilemeyeğini, kıdem tazminatına hak kazanacak süre çalışmadığını, işyerinde 08:00-19:00 saatleri arasında çalışılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 18.04.2008-15.10.2008 tarihleri arasında 3.600 USD net ücretle şantiye şefi olarak çalıştığı,İş Kanununun 11. maddesinin ön gördüğü koşullar doğrultusunda belirli süreli hizmet sözleşmesiyle çalışmasını gerektirecek objektif şartların varlığı davalı tarafça kanıtlanamadığından, işyerinde belirsiz süreli hizmet sözleşmesiyle çalıştığının kabul edildiği, iş akdinin davalı tarafından İş Kanunun 25/2 maddesinde belirlenen haklı nedenlere dayanmaksızın fesih edildiği, işverenin ücret ödemesini gösterir imzalı ücret bordrosu, tediye makbuzu vb. belge ibraz edilmediğinden 10.582,45 TL ücret alacağının bulunduğu, fazla çalışma alacağının oluştuğu, davacının dava dilekçesinde alacaklarının USD olarak tahsilini istediği ancak ıslah dilekçesiyle bu yöndeki talebini değiştirerek alacaklarının Türk lirası olarak işlemiş faizi ile birlikte tahsilini talep ettiği, BK:nun 83. Maddesi uyarınca seçimlik hakkı bulunduğundan talebi doğrultusunda alacakların TL olarak tahsiline karar verildiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı davalı şirketin Rusya da bulunan şantiyesinde, şantiye şefi olarak haftada 6 gün 08:00-19:00 saatleri arasında, ayrıca ayda 2 defa Pazar günleri de aynı şekilde çalıştığını ancak fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı ise iddia edildiği şekilde davalı işyerinde çalışma olmadığını, ücret bordrolarının değerlendirilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda ayın 2 haftasında haftada 6 gün, günde 9.5 saat çalışarak hafta da 12 saat fazla çalışma yaptığı, ayın diğer 2 haftasında Pazar günleri de çalışmak suretiyle hafta da 21.5 saat fazla çalışmada bulunduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.
Yerel mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının fazla çalışma alacaklarının kısmen kabulune karar verilmiş ise de mahkemece yapılan inceleme ve araştırma yeterli değildir.
Davacının yaptığı iş ve özellikle şantiye şefi olması nedeniyle çalıştığı işyerinde kendi mesaisini kendisinin belirleyip belirlemediği işe başlama ve bitiş saatleri konusunda emir ve talimat verecek amirinin bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra fazla çalışma alacağını hak edip etmeyeceğinin değerlendirilmesi sonucuna göre fazla çalışma alacağı yönünden hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.