YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/29966
KARAR NO : 2019/3218
KARAR TARİHİ : 11.02.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesinde, davaya konu kıdem tazminatı dışındaki alacakların tümüne dava tarihinden itibaren faiz talep etmiştir. Islah dilekçesiyle ise kıdem tazminatı dışındaki alacaklara temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiştir.
Mahkemece ise kıdem tazminatı dışındaki talepler yönünden hangi tarih olduğu belirtilmeden “temerrüt tarihi” denilerek faize hükmedilmiştir. Ne var ki, davacının davalıya noter kanalıyla gönderdiği 15/10/2012 tarihli ihtarnamede açık şekilde fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücretleri talep edilmemiştir. Bu durumda, davacının davalıyı dava tarihinden önce temerrüde düşürmesi söz konusu olmadığından, kıdem tazminatı dışındaki kabule konu alacaklar bakımından dava dilekçesiyle istenen miktarlar bakımından dava, ıslah ile artırılan miktarlar bakımından ise ıslah tarihi temerrüt tarihi olduğundan dava-ıslah ayrımına göre faize hükmedilmesi gerekirken, hukuken temerrüt sonucunu doğurmayan ihtarnameye değer verilerek faize hükmedilmesi ve ayrıca hüküm altına alınan alacak miktarlarının net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, hüküm fıkrasının üçüncü ve dördüncü bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak yerlerine sırasıyla;
“3- Net 27.754,03 TL fazla mesai alacağının, 15.000 TL’sinin dava tarihi olan 14/11/2012 tarihinden, kalan 12.754,03 TL’sinin ise ıslah tarihi olan 17/11/2014 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

4- Net 1.210,32 TL ulusal bayram ve genel tatil alacağının, 1.000 TL’sinin dava tarihi olan 14/11/2012 tarihinden, kalan 210,32 TL’sinin ise ıslah tarihi olan 17/11/2014 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına,
Yine hüküm fıkrasının ikinci bendindeki kıdem tazminatı miktarı olarak yer alan “… 11.081,94 …” rakamından önce “… Net …” sözcüğünün yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.