Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2017/2038 E. 2018/13263 K. 21.11.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/2038
KARAR NO : 2018/13263
KARAR TARİHİ : 21.11.2018

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacı kadın dava dilekçesinde davalıdan talep ettiği 1.000 TL maddi tazminatın; bedelini ödediği araç, evlilik içerisinde alınan taşınmazların kira gelirleri, davalı erkeğin babasının bağ-kur borcu nedeniyle tarafından ödenen paralar, davalı erkeğe, muhtelif zamanlarda verdiği paralar ve altınlar sebebiyle uğramış olduğu maddi zararlara yönelik olduğunu belirtmiş ve bu miktar üzerinden harcını tamamlamıştır. Mahkemece verilen ilk hükümle davacı kadının tazminat talebinin 174/1. maddesi kapsamında tazminat olmadığı ve ispatlanamadığı gerekçesiyle reddedilmiş, davacı kadının temyizi üzerine Dairemizin 19.03.2015 tarihli kararıyla davacıya taleplerinin açıklattırılması gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma sonrası davacı kadın vekili taleplerini aynı şekilde açıklamış, 30.12.2015 tarihinde verdiği dilekçe ile de dava değerine ilişkin talebini ıslah etmiş, ıslahla talebini arttırmıştır. Yine mahkemece davacı tarafa dayandığı kanun maddelerini belirtmesi için süre verilmiş davacı vekilince 22.02.2016 tarihli dilekçe ile tazminat taleplerinin 30.000 TL’sinin TMK’nun 174/1. maddesi kapsamında olduğu belirtilmiştir. Mahkemece talep doğrultusunda davacının 174/1. maddesi kapsamındaki tazminat talebi kısmen kabul edilmiş, diğer talepleri yönünden ise TMK’nun 174/1 maddesi kapsamında kalmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Davacının davaya konu talepleri Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından kaynaklanmamakta olup, boşanmanın fer’isi (TMK m. 174/1) niteliğinde değildir. Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. (HMK m. 177/1). Yargıtay tarafından hüküm bozulduktan sonra bu yoldan faydalanmak mümkün değildir (04.02.1948 tarihli 10/3 sayılı İçt. Bir. Kararı). Davacı kadın bozmadan sonra dava dilekçesindeki talebinin 30.000 TL.lik kısmının TMK 174/1. maddesi kapsamında olduğunu belirterek bu yönde davasını ıslah etmiştir. Bozmadan sonra ıslah yapılamayacağından talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verileceği yerde ıslaha geçerlilik tanınarak yazılı şekilde kadın yararına maddi tazminata (TMK m. 174/1) hükmedilmesi (4787 sayılı Kanunun 4. maddesi) gerekirken, bu husus nazara alınmadan bozmadan sonra yapılan ıslaha geçerlilik tanınarak hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2018 (Çrş.)