YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/707
KARAR NO : 2010/3322
KARAR TARİHİ : 12.04.2010
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada yaya olan davacı …’nin yaralandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı … için 2.000 TL iş göremezlik, 10.000 TL manevi, diğer davacılar için ise 3.000’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen (davalı … şirketi sadece maddi tazminattan poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olarak) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; tüm kusur davacı yayada bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Karayolları Genel Müdürlüğünden emekli Makina Yüksek Mühendisi … 22.05.2009 tarihli raporunda davacının 35 metre mesafede yaya geçidi olmasına rağmen yoldan geçmiş olması nedeniyle trafik yönetmeliğine
aykırı davranışı sonucu %75, sürücünün ise %25 oranında kusurlu olduklarını bildirmiş, İTÜ Makina Fakültesinden Doç. … ve Yrd Doç … ise 25.10.2009 tarihli raporlarında; davalı sürücünün 35 metre mesafedeki yaya geçidine rağmen yola çıkan davacı …’a çarpmamak için gerekli tedbirleri aldığı, kaçınılmaz olarak yayaya çarptığı, bu nedenlerle de sürücüye atfedilebilecek bir kusur olmadığını, davacı yayanın %100 kusurlu olduğunu belirtmişlerdir.
Kusura ilişkin raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, gerekçeli, ayrıntı ve denetime imkan verecek nitelikte rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bette açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 12.4. 2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.