YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/18813
KARAR NO : 2012/23541
KARAR TARİHİ : 14.11.2012

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.828,91 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesi ile; davalıya 2022 sayılı yasa gereği 01.09.2006 tarihinde aylık bağlandığını ancak davacının 01.08.2007 tarihinden itibaren Bağ-Kur kaydının bulunduğunun tespit edildiğini, bunun üzerine 07.05.2010 tarihi itibariyle aylığının kesildiğini, öğrenme anına kadar geçen sürede 01.06.2008-01.02.2010 tarihleri arasında hak kazanmadığı halde yapılan yersiz ödemelerin iadesini talep ve dava etmiştir.
Davalı duruşmalarda verdiği beyanında, özürlü olan kızı nedeniyle kendisine aylık bağlandığını bunun yanında kendisinin de Bağ-Kur’lu olduğunu, fazla para almadığını savunarak davanın reddinin dilemiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içeriğinden davalıya vasisi olduğu kızının özürlü olması nedeniyle, 01.07.2006 tariinden itibaren 2022 sayılı kanuna göre aylık bağlandığı, 01.08.2007 tarihi itibariyle de Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği,bunun tespit edilmesi üzerine 01.09.2007 tarihinden itibaren aylığının kesildiği,anlaşılmaktadır. 2022 sayılı yasanın 3. maddesi uyarınca ”Peşin verilen gelir ve aylıklar durum değişikliği veya ölüm halinde geri alınmaz. Ancak, aylık bağlama ile ilgili geçim şartının kalkması halinde, aylıklar bu şartın kalktığı tarihi takip eden dönem başından itibaren kesilir. ”Aynı yasa uyarınca çıkarılan yönetmeliğin 19.maddesinde aylıkların kesilmesi şartları sayılarak belirlenmiş olup bu maddeden atıfla aynı yönetmeliğin 5/a maddesinde herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan bir gelir veya aylık hakkından faydalananların bu yönetmelik de belirtilen haklardan yararlandırılmayacağı açıklanmak suretiyle belirtilmiştir.Tüm bunların yanında anılan yasanın Ek 1/c maddesi gereğince ”Her ne ad altında olursa olsun her türlü gelirleri toplamının aylık ortalamasına göre bu Kanunun 1 inci maddesinde belirtilen gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutardan daha az geliri olduğu halde, kanunen bakmakla yükümlü olduğu 18 yaşını tamamlamamış özürlü yakını bulunanlara, bakım ilişkisi fiilen gerçekleşmek kaydıyla bu Kanunun 1 inci maddesine göre belirlenecek aylık tutarının % 200’ü tutarında, Aylık bağlanır. ”O halde iadeye karar verilirken, bu durum gözetilerek özürlü yakını aylığı miktarı saptanmalı, kanunda ifade edildiği üzere “her türlü gelirleri ” itibariyle davalının 2022 Sayılı kanunda öngörülen gelir düzeyinin altında olduğu belirlendiği taktirde kurumun aylık bağlama yükümlülüğünün mevcut olduğu kabul edilerek 2022 Sayılı Kanun hükümlerine göre verilmesi gereken aylığın üstündeki miktarın iadesine karar verilmelidir.
Mahkemece ,davalının Bağ-Kur sigortalısı olduğu dönemde gelir elde edip etmediği, gelir elde etmiş ise bu gelirirnin yasada belirtilen tutardan fazla olup olmadığı, buna göre davalının aylık bağlanma şartlarının kaybedip kaybetmediği belirlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.