Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2017/13619 E. 2019/2855 K. 19.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/13619
KARAR NO : 2019/2855
KARAR TARİHİ : 19.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık … hakkında yapılan vergi incelemesi sonucunda düzenlenen … Vergi Dairesi Başkanlığının vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile 22/05/2010 tarihli mütalaasında, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mütalaa verilmesine rağmen, bu suçlarla ilgili dava açılmamış ise de, bu hususta Cumhuriyet savcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.
1-213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanıklardan yalnızca … hakkında ve “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu; Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 22.11.2011 tarih ve 2011/1664 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar …, … ve … hakkında “2007 ve 2008 yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; sanıklar hakkında mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam olunarak hüküm kurulması,
2-Sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, mütalanın dava şartı olduğu; her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen “sahte fatura kullanma” suçundan açılan davaya devamla, hükmün gerekçe bölümünde sanıklar … ve …’in sahte fatura kullanma suçunu işledikleri anlatılıp hüküm fıkrasında adı geçenler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulmak suretiyle hükmün karıştırılması,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.