YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7737
KARAR NO : 2019/5028
KARAR TARİHİ : 11.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan …’ın yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde;
23.06.2015 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü katılanın CMUK’un 310/1. maddesinde yazılı bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 08.10.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında verilen hapis cezası yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
b) Sanık hakkında yaralama suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nin 86/1 maddesi yerine TCK’nin 86/2. maddesi olarak, yine tahrik nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin TCK’nin 29/1. maddesi yerine TCK’nin 59/1. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. ve 86/3-e maddeleri gereği hükmolunan ” 3 yıl ” hapis cezasından TCK’nin 87/3 maddesine göre (2/5) oranında artırım yapılarak ”3 yıl 14 ay 12 gün” hapis cezasına hükmedilmesi, TCK’nin 29/1. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılarak ”3 yıl 1 ay 24 gün” hapis cezasına hükmedilmesi ve yine bu cezadan TCK’nin 62/1. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılarak “2 yıl 7 ay 15 gün” hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak “2 yıl 7 ay 17 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK’nin 87/3. maddesinin uygulandığı paragrafından “4 yıl 2 ay 13 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “3 yıl 14 ay 12 gün” ibaresinin eklenmesi ve TCK’nin 62/1. maddenin uygulandığı paragrafından “2 yıl 7 ay 17 gün” ibaresinin çıkartılarak yerine “2 yıl 7 ay 15 gün” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.