YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/16407
KARAR NO : 2019/8435
KARAR TARİHİ : 10.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 27.11.2007-13.06.2011 tarihleri arası davalı işverenlik nezdinde çalışmasına rağmen sigorta başlangıcının 01.02.2008 tarihinde yapıldığını, davacının apre bölümünde kalite kontrol elemanı olarak çalıştığını ve son net ücretinin 1.100,00 TL civarı olduğunu, gerçek ücret ve sosyal yardımların resmi kayıtlarda tam olarak gösterilmediğini, iş akdinin … 3. Noterliği’nin 13.06.2011 tarihli ihtarnamesi ile haklı ve geçerli nedenlerle davacı tarafından feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ikramiye, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette 01.12.2008-13.06.2011 tarihleri arasında çalıştığını, 13.06.2011 tarihinde ihtar çekerek gerçeğe aykırı iddialarda bulunduğunu, sonrasında pişman olarak çalışmaya devam ettiğini ancak maaşının düşük olduğundan ve izin sıkıntısı yaşadığını söyleyerek el yazısıyla 18.06.2011 tarihinde istifa ettiğini, istifa eden davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda, talep edilmek kaydı ile temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Bunun dışında dava veya ıslah tarihlerinden itibaren talep edilen miktarlarla sınırlı olarak faize karar verilmelidir. Ayrıca, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi davalı işvereni 13.06.2011 tarihli fesih ihtarnamesi ile fazla mesai ücreti yönünden 23.06.2011 tarihinde temerrüde düşürmüştür. Mahkemece fazla mesai ücreti alacağının tamamına temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, temerrüt ve talep arttırım tarihi ayrımına göre faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;
“3-Bilirkişi raporuna göre hesaplanan 17.558,10 TL fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu’nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 indirim yapıldıktan sonra fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebin kabulü ile, net 12.290,67 TL’nin, temerrüt tarihi olan 23.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 10/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.