YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/6459
KARAR NO : 2019/8112
KARAR TARİHİ : 12.03.2019

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında reşit olmayanla …… ilişki suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Olayın intikal şekli, mağdure ……’nin …… ilişkiye dair aşamalarda çelişen beyanları, mağdure ……’nın sanık ile mağdure ……’nin …… ilişkiye girdiklerine şahit olmadığı yönündeki beyanı, sanığın istikrarlı savunmaları, raporlar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın savunmasının aksine mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçdan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin birinci fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki kanuni düzenleme karşısında, ilk derece mahkemesince anılan maddede düzenlenen alt ve üst sınırlar arasında ceza miktarına yönelik takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmesi gerektiği gözetilmeyip, maddede sayılan bir kısım ibarelerin aynen tekrarlanmasıyla yetinilerek, temel cezaların teşdiden belirlenmesi sonucunda fazla ceza tayini,
Adli sicil kaydı bulunmayan ve dosyaya yansıyan olumsuz kişiliğine dair herhangi bir bilgi yer almayan sanık hakkında TCK’nın 62 ve CMK’nın 231/6. maddelerinde düzenlenen koşullar değerlendirilerek anılan maddelerin tatbiki hususunda karar verilmesi gerekirken dosya içeriği ile bağdaşmayacak şekilde sanığın kişilik özelliklerinden dolayı kanuni ve yeterli gerekçe gösterilmeden anılan maddelerin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.