YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3246
KARAR NO : 2019/8509
KARAR TARİHİ : 11.04.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 06.12.2012 yerine 11.03.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
2- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve kararın bozmaya uygun olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
3- Mahkemenin ilk kararı davalı vekilinin temyizi üzerine bozulmuş ve Mahkemece bozmadan sonra yapılan hesaplama doğrultusunda 8.633,44 TL. kıdem tazminatı ile 9.875,90 TL. fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.
İlk kararı sadece davalı vekili temyiz ettiğinden fazla çalışma ücreti alacağında davalı lehine miktar açısından usuli kazanılmış hak oluşmuştur.
Buna göre, bozmadan önceki kararda 9.674,95 TL. fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasına rağmen bozmadan sonraki kararda 9.875,90 TL. fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınması davalı lehine oluşan usulü kazanılmış hakkın ihlali olup, hatalıdır.
Ayrıca kıdem tazminatının toplam 8.718,05 TL. talep edilip, 8.633,44 TL. kıdem tazminatına hükmedilmesi karşısında reddedilen 84,70 TL. açısından vekil ile temsil edilen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, dava tarihide dikkate alınarak HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasına 2 numaralı bendindeki “…9.875,90…” rakamının çıkartılarak, yerine “…9.674,95…” rakamının, “…9.775,90…” rakamının çıkartılarak, yerine “…9.574,95…” rakamının yazılmasına,
Hüküm fıkrasına, en son paragraftan önce gelmek üzere;
“ Davalı vekil ile temsil edildiğinden, karar tarihindeki AAÜT. sinin 13/2. maddesi uyarınca reddedilen miktar üzerinden belirlenen 84,70 TL. vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine “ paragrafının eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 11.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.