YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12785
KARAR NO : 2019/18119
KARAR TARİHİ : 26.02.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;
Müşteki Gümrük İdaresi vekiline 27.09.2012 tarihinde usulüne uygun olarak hükmün tebliğ edildiği, müşteki vekilinin yasal süresinden sonra 15.10.2012 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Sanıkların temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;
Ele geçirilen kaçak sigaraların miktarına göre, 4733 sayılı Kanun’un uygulanmasında temel cezada TCK’nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanıkların tekerrüre esas sabıka kaydı bulunduğu halde TCK’nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
4733 sayılı Kanun uyarınca suçtan zarar gören ve katılmasına karar verilen TAPDK’nun gerekçeli karar başlığında katılan yerine suçtan zarar gören olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Dava konusu kaçak mazotun müsaderesi hususunda mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sanık hakkında verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK’nun 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
3. Katılan kurum yalnızca TAPDK olduğu halde ”Katılanlar” lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
4. 5015 sayılı Kanun ek madde 5/1 uyarınca temel ceza belirlenirken ”Alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir sebep bulunmadığından” denildiği halde hapis cezası asgari hadden tayin edilmesine karşın başkaca bir gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak 6 gün olarak belirlenmesi,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,
1. Hüküm fıkrasına “Sanıklar hakkında 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ibaresinin eklenmesi,
2. Hükmün kaçak sigaraların müsaderesine ilişkin bendinde yer alan ”TCK’nun 54/1.maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine ”5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4.maddesi” ibaresinin eklenmesi,
3. Hükmün vekalet ücreti takdirine ilişkin bendinden ”katılanlar” ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere, ”Katılan TAPDK” ibaresinin eklenmesi , ”sanıklardan alınarak” ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere, ”Sanıklardan eşit olarak alınarak” ibaresinin eklenmesi,
4. Hükmün B bölümü 1-2-4 numaralı kısımlarından 5015 sayılı Kanun ek madde 5/1 uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan ”6 gün”ün ”5 gün”e, mahkemenin takdirine uygun olarak TCK’nun 62/1. maddesi uyarınca ”5gün”ün ”4 gün”e, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL’den hükmolunan sonuç ”100,00 TL” adli para cezasının ”80,00 TL”ye indirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.