Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2019/3343 E. 2019/9193 K. 18.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3343
KARAR NO : 2019/9193
KARAR TARİHİ : 18.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davalının, müvekkili şirkette 01.06.2010 tarihinde tıbbi mümessil olarak çalışmaya başladığını, ilaç tanıtımlarını gereği gibi yapabilmesi için, gerekli tıbbi formatik bilgilerle donatılması ihtiyacı nedeniyle davacıya diğer tıbbi mümessillerle birlikte işe alınırken, pahalı otellerde, her türlü ihtiyaçları karşılanarak, akademisyenlerin de katkısı ile 60 gün süren eğitim seminerleri verildiğini, bu seminerlerde çalışanlara yatırım harcaması yapıldığını, ancak davacının eğitimi aldıktan sonra, hizmet sözleşmesinde belirtilen süre dolmadan 24.04.2011 tarihinde istifa ederek, başka bir firmada iş bularak kalifiye şekilde ayrıldığını, müvekkili şirketin yeni eleman almak için ilan verdiğini ve tekrar harcama yaptığını, iş sözleşmesinin 8/g maddesi uyarınca davalı işçi 3 yıl bitmeden işten ayrıldığından eğitim tazminatı ödemesi gerektiğini ileri sürerek eğitim giderlerinin tahsilini istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, aşamalardaki beyanlarında iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkeme tarafından verilen davanın kısmen kabulüne dair ilk kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2012/36818 Esas – 2014/31787 Karar sayılı bozma ilamı ile “… Somut olayda, dosya içeriğinde davacı şirket adına muhtelif tarihlerde kesilmiş konaklama bedeline ilişkin faturalar mevcuttur. … Turizm AŞ tarafından düzenlenen yazıda ise aralarında davalının da olduğu 25 kişinin 28.3.2010- 29.5.2010 tarihleri arasında otellerinde konakladığı belirtilmiştir. Dava dışı firma tarafından davacı adına kesilen faturalar örneğin 28.3.2010-5.4.2010 arası için 1751 konaklama açıklaması ile yemek + konaklama bedeli olarak KDV dahil 95 175.86 TL olarak, 5.4.2010- 12.4.2010 arası 1560 konaklama açıklaması ile yemek + konaklama bedeli olarak KDV dahil 86.033,60 TL olarak kesilmiştir. Bu şekilde 6 adet daha fatura mevcuttur. Bilirkişi raporunda 25 kişiye eğitim verildiği kabul edilerek tüm faturalardaki toplam miktar 25 e bölünmek suretiyle 1 kişi için yapılan eğitim gideri bulunduğu belirtilmiştir. Dosya içeriğine sunulan deliller eksik olduğu gibi bu haliyle yapılan hesaplama da hatalıdır. Davalıya hangi tarihlerde ne şekilde eğitim verildiği, eğitim verildiği tarihlerde kaç kişinin davalı ile birlikte aynı eğitimi aldığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmediği…” gerekçesi ile bozulduğu, bozma ilamına uyulduğu, bilirkişi raporu alındığı, Yargıtay bozma ilamında öncelikle davacı ile ilgili giderlerin belirlenmesinin istendiği, sunulan faturalar (davacının eğitim aldığı dönemde) sadece konaklama faturaları olup, son sunulan fatura detayında bir kişinin konaklama bedeli 50,00 TL olarak yer aldığı, bozma ilamı öncesi düzenlenen raporda sunulan faturaların tamamı 25 kişiye ait olduğu şeklinde işlem yapılmış olup, sunulan faturalarda yer alan sade konaklama ücreti dahil esas alındığında konaklama bedeli toplamı (ekstra konaklamalar ekstra giderler hariç olmak üzere), fatura no 05.04.2010 – konaklama tutarı 94.554,00, fatura no 12.04.2010 – konaklama tutarı 84.240,00, fatura no 19.04.2010 – konaklama tutarı 84.240,00, fatura no 26.04.2010 – konaklama tutarı 83.214,00, fatura no 03.05.2010 – konaklama tutarı 83.268,00, fatura no 10.05.2010 – konaklama tutarı 81.040,00, fatura no 17.05.2010 – konaklama tutarı 82.728,00, fatura no 29.05.2010 – konaklama tutarı 53.406,00, konaklama tutarı toplam 646.690,00 şeklinde konaklama bedeli ödenmiştir. toplam gün sayısı 28.03.2010-29.05.2010 arası 62 gün olup, buna göre 25 kişinin 62 gün konaklaması 646.690,00-tl olsa idi kişi başı bir günlük konaklama; 646.690.000 / 25 – 25.867,60-tl, 25.867,60 / 62 gün » 417,22 TL bir kişinin oda konaklaması olacağı, ki, bu hesabın otelden gelen fatura dökümleri ile uyumlu olmadığı (dökümde kişi başı oda 50,00-TL olduğu). otelden gelen fatura dökümlerinde bir kişinin konaklamasının 50,00 TL olduğu, kardiyovasküler grubunun 25 kişi olmakla birlikte ayrıca 1,2,3,4,5,8 grup şeklinde konaklayanların olduğu, örneğin 25.05.2010 tarihinde otelde 202 kişinin konakladığı detaylıdır. Bu durumda davacı ile ilgili eğitim gideri günlük 50,00 TL konaklama bedeli, son güne ait 35,00 TL gala için yapılan harcama ve transfer ile ilgili toplam 154 kişi için yapılan 1.750,00 TL nin kişi başına düşen tutarları toplamının kdv li değeridir. Bu durumda 1 kişinin transferi 1.750,00 / 154 = 11,36 TL olduğu, davacı 62 gün konaklama yapmış olup buna göre toplam ödenen eğitim gideri davacı yönünden; konaklama için genel harcama toplamı 3.396,80 TL olarak belirlendiği, bu aşamadan sonra davacının 3 yıl için (365 x 3 = 1095 gün) sözleşme imzaladığı anlaşılmakla bir güne karşılık gelen eğitim gideri; 3.396,80 / 1095 = 3,10 TL olduğu, davacı 3 yıl dolmadan işyerinde 01.06.2010-24.04.2011 arasında 327 gün çalışmış olup, buna göre bakiye çalışması gereken ve dolayısıyla eğitim gideri talep edilebilecek süre 1095 – 327 = 768 gün olup, günlük 3,10 TL’ndan sorumlu olduğu eğitim gideri tutarı; 3,10 x 768 = 2.380,80 TL olarak belirlendiği, bu nedenle davanın kısmen kabülü gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 24/11/2011 yerine 20/01/2015 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3- Somut uyuşmazlıkta, hükme esas hesaplamaya vâkî itirazlar bakımından;
Dosyada bozma öncesi 1, bozma sonrası 2 bilirkişi raporu alınmıştır. Her 3 bilirkişi raporunda sonuçlar farklıdır.
Davacı Şirket vekili eldeki hükme esas en son bilirkişi raporuna karşı itiraz dilekçesi vermiştir. Bu itirazları karşılanmaksızın eldeki hükmün kurulması hatalıdır.
Davacı Şirket vekilinin hükme esas bilirkişi raporuna yaptığı itirazları tek tek karşılayan, bilirkişi raporları arasındaki farklılıkların nedenini denetime elverişli şekilde irdeleyip ortaya koyan, bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler bu şekilde denetime elverişli şekilde giderilen ve yeniden hesaplama yaparak sonuca giden yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonuca gidilmelidir.
Bu kapsamdan olmak üzere yeniden alınacak bilirkişi raporunda dosya kapsamındaki tüm belgeler tek tek incelenmeli, bu inceleme esnasında faturanın tarihi, numarası, tutarı, hangi şirkette / nereden alındığı, hangi açıklamayı içerdiği, her bir belge ile ilgili ve o belgeye dayanak sair belgelerin neler olduğu, yani belgeler arasındaki irtibat, bu belgenin davalı işçiyi neden kapsadığı ya da neden kapsamadığı, davalı işçiyi kapsıyor ise ne miktar bakımından ve ne gerekçe ile davalı işçinin bu belgedeki harcamadan sorumlu olduğu net bir şekilde ortaya konmalıdır.
Bu yeni alınacak bilirkişi raporunda, yukarıda sayılan hususlar ve tarafların dosya kapsamındaki itirazlarının tek tek karşılanmasının yanı sıra önceki bozma ilâmının gerekleri de yerine getirilmelidir.
Ayrıca, örnek olarak 24/05/2010 tarihli, 77.282,64 TL. tutarlı, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde kapsam dışı bırakıldığını belirttiği faturanın ve dosyada okunaksız olan sair fatura ve belgelerin okunaklı suretleri bilirkişi incelemesinden önce celbedilmelidir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.