YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12663
KARAR NO : 2019/24919
KARAR TARİHİ : 04.03.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Sanık …’ın temyiz talebinin incelemesinde;
Sanık, CMUK’nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, temyiz inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II) Sanıklar …, … ve …’nın temyiz talebinin incelemesinde;
İddianamede müsaderesi talep edilen suçta kullanılan 42 DCP 12 plakalı dorse hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
2. Dava konusu sigaraların müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken eşyanın imha suretiyle tasfiyesine de hükmedilmesi,
3. Suça konu sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, 5607 sayılı Kanunun 13 ve 16. maddeleri ile TCK’nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine, karar verilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
4. Suçta kullanılan 354 196 013 295 744 ve 352 115 054 966 965 imei numaralı cep telefonlarının 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK’nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesi yerine, TCK’nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine, karar verilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
5. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,
1. Hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bölümün çıkartılması,
2. Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünden “ve imha suretiyle tasfiyesine” ifadesinin çıkarılması,
3. Suça konu sigaraların müsaderesine ilişkin bölümden “5607 Sayılı Kanunun 13 ve 16. maddeleri ile TCK 54. maddesi” ifadesinin çıkartılması, yerine “5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK 54/4. maddesi” ifadesinin eklenmesi,
4. Suçta kullanılan 354 196 013 295 744 ve 352 115 054 966 965 imei numaralı cep telefonların müsaderesine ilişkin bölümden “TCK 54. md.si” ifadesinin çıkartılması, yerine “5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK 54/1. maddesi” ifadesinin eklenmesi,
5. Hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.