YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/12982
KARAR NO : 2019/9961
KARAR TARİHİ : 19.02.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
İncelemeye konu ana dosyada suç tarihinin 12.02.2013, iddianame düzenlenme tarihinin 21.02.2013 olduğu,
İncelemeye konu birleşen dosyada suç tarihinin 20.02.2013, iddianame düzenlenme tarihinin 11.03.2013 olduğu anlaşılmakla,
Suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre 12.02.2013 ve 20.02.2013 tarihli eylemlerinin suç ve iddianame tarihleri itibariyle aralarında hukuki bağlantı bulunduğu ve bu suçlar arasında iddianame ile kesinti bulunmadığından, Dairemizce kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.04.2014 tarih, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında kaldığı cihetle, suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın aynı nitelikteki eylemlerinin TCK’nun 43. madde kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, TCK’nun 43. maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
TCK’nun 53/1-b bendinde yer alan hak yoksunlukları bakımından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2. Sanığın arşiv kaydında yer alan 1918 sayılı Kanundan cezalandırılmasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde TCK’nun 58. maddesinin uygulanması ve adli para cezası için TCK’nun 58. maddeye göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanık hakkında TCK’nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın ve katılan … vekilinin temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.