YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/3338
KARAR NO : 2019/1771
KARAR TARİHİ : 15.04.2019

Davacı … Tur. Em. İnş. Ltd. Şti. ile davalı …. Yapı İnş. Mob. İml. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı … 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 02.06.2016 gün ve 2015/49-2016/176 sayılı hükmü bozan Dairemizin 12.02.2018 gün ve 2016/5576-2018/499 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart alacağının tahsiline ilişkin olup, mahkemece davanın asıl alacak yönünden kabulüne dair verilen hükmün, taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 12.02.2018 tarih, 2016/5576 Esas, 2018/499 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiş, verilen karara karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir.
2-Davacı vekili; taraflar arasında üç adet sözleşme imzalandığını, 15.02.2014 tarihli ilk sözleşmede gecikilen her bir gün için 3.000,00 TL gecikme cezası uygulanacağının kararlaştırıldığını, davalının sözleşmeye konu işi en geç 01.04.2014 günü teslim etmeyi taahhüt ettiğini ancak işin 30 gün gecikme ile teslim edildiğini, 19.02.2014 tarihli ikinci sözleşmede gecikilen her bir gün için 2.000,00 TL gecikme cezası uygulanacağının kararlaştırıldığını, davalının sözleşmeye konu işi en geç 26.03.2014 günü teslim etmeyi taahhüt ettiğini ancak işin 22 gün gecikme ile teslim edildiğini, 19.02.2014 tarihli üçüncü sözleşmede gecikilen her bir gün için 1.500,00 TL gecikme cezası uygulanacağının kararlaştırıldığını, davalının sözleşmeye konu işi en geç 05.04.2014 günü teslim etmeyi taahhüt ettiğini ancak işin 44 gün gecikme ile 17.05.2014 tarihinde teslim edildiğini, muhasebe kayıtlarına göre davalı şirketin, müvekkili şirketten 94.116,59 TL alacaklı olduğu, müvekkilinin gecikme cezası alacaklarının davalı yanın iş bedeli alacağından mahsubu halinde 37.438,41 TL’nin müvekkiline ödenmesi gerektiğini beyan ederek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 37.438,41 TL gecikme cezası alacaklarının temerrüt tarihi olan 05.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili ise; davacı yanın sözleşme konusu işi teslim almadan önce herhangi bir ihtirazi kayıt koymadığını, taraflar arasında yapılan sözleşmede gecikme durumunda ihtirazi kayıtsız kabul edileceğine dair bir hüküm de bulunmadığını, iş tesliminden yaklaşık 9 ay sonra ihtarname çekildiğini, gecikme varsa dahi bunun davacı yandan kaynaklandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, sözleşmeler gereğince davalının cezai şart alacağını ödemekle mükelllef olduğu belirtilerek 37.438,41 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili işbu kararı cezai şart yönünden, davacı vekili ise faiz yönünden temyiz etmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz itirazı reddolunmuş, davalı vekilinin temyiz talebi yönünden ise “somut olayda davacı yan tarafından eserin teslim alındığı dava dilekçesi ve ihtarnamede açıklanmakla birlikte, cezai şarta ilişkin bu hakkın saklı tutulduğu davacı yan tarafından iddia ve kanıtlanmış olmadığından cezai şart talebine ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bunun üzerine davacı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.
Taraflar arasında düzenlenen üç ayrı sözleşmedeki kararlaştırılan cezai şart ifaya ekli cezai şart niteliğinde olup, bozma ilamında da belirtildiği üzere bu cezanın istenilmesi için teslim anında talep hakkının saklı tutulması veya sözleşmede ihtirazı kayda gerek olmaksızın cezai şart talep edilmeyeceğine ilişkin bir hüküm bulunması gerekir. Taraflar arasında düzenlenen 15.02.2014 tarihli birinci sözleşme ve 19.02.2019 tarihli olup aydınlatma armatürlerine ilişkin olan ikinci sözleşmede teslim alındığı anda bir ihtirazı kayıt ileri sürülmemiş ise de 19.02.2014 tarihli, balkon teraslarına ait hareketli mobilyalar ile kapalı havuzda kullanılacak olan ahşap şezlong ve sehpaların imalatına ilişkin olan üçüncü sözleşmede teslim 17.05.2014 tarihinde gerçekleşmiş, teslimden önce gönderilen … 6. Noterliği’nin 12.05.2014 tarihli ve 2650 yevmiye nolu ihtarnamesi ile davacı yüklenici cezai şart alacağını talep ettiğinden bu ihtarname ihtirazî kayıt niteliğinde sayılıp üçüncü sözleşmeye ilişkin cezai şart talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının değişik bu şekli ile bozulması gerekir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 12.02.2018 tarihli 2016/5576 Esas 2017/499 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının değişik bu gerekçe ile BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının karar düzeltme isteyen davacıdan, 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının karar düzeltme isteyen davalıdan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen taraflara iadesine,
15.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.