YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12967
KARAR NO : 2019/19192
KARAR TARİHİ : 27.02.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 15.01.2012 yerine, 15.12.2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
I) Gümrük İdaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Açılan kamu davasının niteliğine göre suç tarihinde suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi’nin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II) Sanık … ve sanık …’in temyizi üzerine yapılan incelemede;
1. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesi yerine TCK’nun 50/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2- 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmelerine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,
3. Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın, tasfiyesine de hükmolunması,
4. Katılan TAPDK vekili lehine vekalet ücret takdirinde sanıklardan “Eşit miktarda” alınarak katılan vekiline verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca;
1. Hükümde gün adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan “50/1.” ifadesinin çıkartılarak yerine “52/2.” ifadesinin eklenmesi,
2. Hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
3. Hükümden kaçak sigaraların tasfiyesine ilişkin ibarenin çıkarılması,
4. Katılan kuruma vekalet ücreti verilmesine ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak yerine “Katılan TAPDK kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 1.320,00 TL vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılan kuruma verilmesine,” ibaresinin eklenmesi ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.