YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6672
KARAR NO : 2019/5864
KARAR TARİHİ : 18.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmü karşısında daha önce tebligat yapılamamış olan sanık …’e 27/03/2014 tarihinde gerekçeli karar tebligatının doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılmasının kanuna aykırı ve tebligatın bu nedenle geçersiz olduğu, 15/04/2014 tarihinde yapılan tebligatın yine MERNİS adresine aynı Kanun’un 21/2. maddesine göre yapılması nedeniyle kanuna aykırı ve geçersiz olduğu anlaşılmakla sanığın hakkında kurulan hükmü temyiz etme hakkı kısıtlandığından, sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi sağlanarak, karara karşı temyiz yoluna başvurulması halinde temyiz dilekçesi eklenip, gerekmesi halinde bu temyiz yönünden de ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi gerektiğinden
Yukarıda belirtilen eksikliğin giderilmesinden sonra dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.