YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/233
KARAR NO : 2019/8583
KARAR TARİHİ : 11.04.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının 18.03.2008 tarihinden 15.12.2012 tarihine kadar davalı şirkette makina operatörü olarak çalıştığını, davalı tarafından iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin davalı işyerinde gündüz 11 saat, gece 13 saat olmak üzere haftanın 6 günü çalıştığını, fazla mesailerinin ödenmediğini, 2012 Aralık ayına ait 15 günlük 610,00 TL maaş alacağının ödenmediğini, davacının en son 1.220,00 TL ücret aldığını, yemek ve ulaşım yardımı olduğunu, davacının primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; zaman aşımı itirazında bulunduklarını, davacının davalı şirkette 26/03/2009 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdinin müvekkili tarafından feshedilmediğini aksine davacının 15.12.2012 tarihinde kendisinin istifa ederek iş akdini feshettiğini, bu nedenle davanın tümden reddi gerektiğini, iş yerinde iki vardiyalı çalışma olduğunu, davacının haftalık çalışma saatinin toplam 45 saat olduğunu, fazla çalışma yaptığında ücretlerinin kendisine ödendiğini, bu hususun davacının imzasını taşıyan bordro ve devam çizelgelerinde görüldüğünü, işyerinde 60 dakika öğle yemeği, 15 dakikadan iki defa çay saati olduğunu, bunun dışında ikramiye, sosyal yardım gibi hakların olmadığını, davacının fazla mesai alacağının olmadığını, yoğun dönemlerde yapılan mesai ücretlerinin bordrolarda gösterildiği gibi ödendiğini, bordrolarda mesai gözükmeyen aylarda davacının ya mesai yapmadığını, ya da yıllık izin kullandığını, davacının en son maaşının net 1.000,00 TL olduğunu, tüm ücretlerinin ödendiğini, sigorta primlerininde eksiksiz olarak gösterildiğini, en son 15 günlük ücretinin banka yoluyla ödendiğini, davacının maaş ve mesailerinin tamamını aldığına dair aylık ve yıllık ibranamelerin mevcut olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; davacı davalı işyerinde 18/03/2008-15/12/2012 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını iddia etmiş, davalı işveren ise, davacının davalı işyerinde 26/03/2009 tarihinden itibaren çalıştığını önceki çalışmasının davadışı … Yapı Üretim A.Ş. bünyesinde olduğunu savunmuştur. Dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle tanık beyanlarından, davacının sürekli aynı işyerinde ve aynı işi yaptığı anlaşılmaktadır. Ancak SGK kayıtlarına göre işe başlama tarihi 01/05/2008 tarihi olup, işe daha önce başlandığı iddiası ispatlanamamıştır. Açıklanan nedenle davacının davalı işyerinde, 01/05/2008-15/12/2012 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilmelidir.
Mahkemenin itibar ettiği, davacıya 6.000,00 TL fazla mesai ücreti ödendiğine ilişkin 25.03.2009 tarihli ibraname bu haliyle davacının davalı işyerinde çalışırken imzaladığı belge niteliğinde olup, ibranamede yazılı 6.000,00 TL’nin ödendiğine dair kanıt olarak ibraname dışında herhangi bir ödeme belgesi sunulamadığından, ibranamenin çalışırken alınan belge niteliğide gözetildiğinde, sözkonusu ödemenin yapıldığının kabul edilmesi mümkün değildir.
Mahkemece yapılacak iş; dosyada mübrez raporda bilirkişinin 4.367,91 TL olarak hesapladığı fazla mesai ücretini, ispatın tanık beyanlarına dayandığıda gözetilerek, önceki kararda olduğu gibi yine %30 oranında karineye dayalı makul indirim yaparak hüküm altına almaktır.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.