YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/1811
KARAR NO : 2019/3914
KARAR TARİHİ : 03.04.2019

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
İlk derece mahkemesince Türk Medeni Kanunu’nun 166/3. maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına dair verilen karara karşı, davalı tarafından yapılan istinaf başvurusu, bölge adliye mahkemesinin hukuk dairesince incelenmiş ve davalı tarafın istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın çekişmeli boşanma davası olarak görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiç biri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması halinde, bölge adliye mahkemesi esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosya ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verir (HMK m. 353/-a-6). İlk derece mahkemesince Türk Medeni Kanunu’nun 166/3. maddesi gereğince boşanmaya karar verildiği için çekişmeli boşanma açısından hiçbir delil toplanmamış ve hiçbir delil değerlendirilmemiştir. İlk derece mahkemesinin kararı kaldırılmasıyla davaya çekişmeli şekilde devam edileceğine göre, taraflarca bildirilecek tüm deliller toplanıp değerlendirilmesi gerekecektir. O halde, bölge adliye mahkemesince verilen gönderme kararı kesin olup temyiz edilemez.
Temyiz dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi temyiz dilekçesinin reddine karar verir ve 344’üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder (HMK m. 346/1 ve 366). Temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise 01.06.1990 tarih 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından da temyiz talebinin reddine karar verilmelidir. Bu İçtihadı Birleştirme Kararı HUMK hükümleri nedeniyle verilmiş olsa da HMK’daki benzer düzenlemeler de aynı yorum ve sonucu gerektirdiğinden HMK hükümlerine göre temyiz yönünden de uygulanmalıdır. Somut olayda kesin bir karara karşı temyiz başvurusunda bulunulduğu ancak bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından bu konuda bir karar verilmeksizin dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, davacı tarafından temyiz isteminde bulunulan bölge adliye mahkemesi kararı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-a-6 bendine göre kesin nitelikte olduğundan, davacının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 03.04.2019 (Çrş.)