YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/8459
KARAR NO : 2019/4547
KARAR TARİHİ : 05.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gaziantep 5. Ağır Ceza Ceza Mahkemesinin 06.12.2012 tarihli 2012/50 Esas ve 2012/91 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun sanık 18 yaşından küçük iken işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin verilen hapis cezasının TCK’nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
2) Sanığın tekerrüre esas alınan Gaziantep 5. Ağır Ceza Ceza Mahkemesinin 06.12.2012 tarihli 2012/50 Esas ve 2012/91 Karar sayılı ilamına konu suçun işlendiği tarihte onsekiz yaşından küçük bulunduğu ve bu nedenle TCK’nin 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 50., 51. ve 5271 sayılı CMK’nin 231. maddelerine uygun şekilde objektif ve subjektif koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği ayrı ayrı değerlendirilip sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin veya seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.