YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/1011
KARAR NO : 2019/1796
KARAR TARİHİ : 18.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava dilekçesinde, davalı …, … ve Uslu İşhanları’nın yanında bulunan … İşhanının iş yeri sahibi olduğunu, … iş hanındaki kendine ait iş yerlerinin elektrik kesintisinde ihtiyaçlarını gidermek amacıyla almış olduğu jeneratörü … İş Hanındaki yer müsait iken müvekkil yönetimin herhangi bir kararı ve onayı olmadan … ve Uslu İşhanlarının ortak alanına yerleştirdiğini ve kullanmaya başladığını, davalı …’nun ortak alana yaptığı müdahalesinin men-i’ne jeneratörün kaldırılmak suretiyle eski hale getirilmesine, 27/12/2013 tarihinden itibaren geçen süre için aylık 250,00.-TL ecrimisil ve fuzuli işgalin davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.
Mahkemece men-i müdahale davasının kabulü ile davalının ortak alana jenaratör koymak suretiyle yaptığı müdahalenin men-ine, ortak alana konulan dava konusu jenaratörün kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava müdahalenin men’i ve eski hale getirme istemine ilişkindir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle davalının anataşınmazın ortak alanına yaptığı müdahalenin men’ine ve eski hale getirilmesine karar verildiği anlaşılmakla, mahkemece kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Mahkemece, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi doğru değil ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının ikinci bendinin sonuna gelmek üzere “tüm bu işler için davalıya 20 gün süre verilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK’ya 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde gözetilerek HUMK’nın 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.