Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2016/7453 E. 2019/2374 K. 03.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7453
KARAR NO : 2019/2374
KARAR TARİHİ : 03.04.2019

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL – TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, mirasbırakan …’in … ada … parsel sayılı taşınmazını 10.06.1999 tarihinde kızı …’nın evlatlığı olan davalı …’a satış suretiyle temlik ettiğini, temlik tarihinde mirasbırakanın davalı ve annesi … ile birlikte yaşadığını, davalı ve … tarafından bakılacağı konusunda ikna edildiğini, işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı, hak düşürücü sürenin geçtiği, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, tapu iptali ve tescil istemi yönünden iddianın ispatlanamadığı, tenkis istemi yönünden ise hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar davacılar tarafından süresinde ve fakat süresinden sonra duruşma istekli olarak temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi …’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma istemi süreden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, özellikle temlikin gerçek satış olduğu saptanarak davanın reddedilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne değinen yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine.
Davacıların vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Bilindiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda dava değeri taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı veya mirasçıların payına isabet eden değerdir.
Ne var ki, somut olayda dava 5.000,00 TL değer gösterilmek ve harçlandırılmak suretiyle açılmış, keşfen saptanan değer üzerinden yargılama sırasında harç ikmali yapılmadan sonuca gidilmiştir.
Bu durumda, davalı yararına harçlandırılan 5.000,00 TL üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte ise de; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T’nin 12. maddesi gözetilerek davalı yararına hükmedilecek vekalet ücreti maktu vekalet ücretinin altında kalamayacağından davalı yararına 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken harcı tamamlanmayan değer üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.
Anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 4. bendinde yazılı “10.623,20 TL” ibaresinin çıkarılmasına, yerine “1.800,00 TL” ibaresinin yazılmasına davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.