YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6182
KARAR NO : 2019/1777
KARAR TARİHİ : 18.02.2019
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel mahkemece hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Gerekçeli karar başlığında ve hükümde suç adının “İş yeri dokunulmazlığının ihlali” yerine “Konut dokunulmazlığının ihlali” yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edildiğinden, suç tarihinde TCK’nun 143/1. maddesindeki artırım oranının 1/2 olmasına rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 1/4 oranında artırım yapılması ve netice hapis cezasının “3 yıl 5 ay 20 gün” hapis cezası yerine “2 yıl 7 ay 7 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.