YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3053
KARAR NO : 2019/12386
KARAR TARİHİ : 28.05.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkilinin davalı iş yerinde 05/12/2006- 05/12/2011 tarihleri arasında müşteri temsilcisi olarak çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin davalı tarafından haksız ve hukuka aykırı şekilde fesih edildiğini ileri sürerek, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve resmi bayram tatili ücreti alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;davacının davalı iş yerinde şoför oralar çalıştığını, davacının son iki ay müşteri temsilcisi olarak denendiğini ancak başarısız olduğunu, davacının iş akdinin iki tarafın karşılıklı beyanı üzerine fesih edildiğini tüm ödemelerin banka kanalı ile yapıldığını, davacının davalı iş yerinde çalıştığı dönemdeki tüm alacaklarını aldığını buna ilişkin ibraname imzaladığını davacının fazla mesai ücretinin bulunmadığını, davacı yıllık izinlerini kullandığını, davacının resmi ve dini bayramlarda çalışmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; dava, ıslah, cevap dilekçeleri kurum kayıtları, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davacının fazla mesai, hafta tatili, genel tatil taleplerinin kısmen kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.
D) Temyiz:
Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı ıslah dilekçesi ile bilirkişinin brüt olarak hesapladığı miktarları talebinin de brüt olduğunu da açıkça yazmak suretiyle istediği halde; hüküm altına alınan alacakların brüt yerine net miktarlar üzerinden hüküm altına alınması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ :
Hüküm fıkrasının 2, 3 ve 4 numaralı paragraflarındaki “net” sözcüklerinin çıkartılarak yerlerine, “brüt” sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 28.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.