Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2012/12021 E. 2013/9393 K. 08.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/12021
KARAR NO : 2013/9393
KARAR TARİHİ : 08.05.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.05.2012 tarih ve 2012/197-2012/471 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden aldığı parayı geri ödememesi üzerine … Sulh Hukuk Mahkemesi’nde açılan davanın kabul edildiğini ve kararının kesinleştiğini ileri sürerek, davalıların mal varlığı üzerine alacak miktarı kadar tedbir konulmasına ve anılan bu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının 5718 sayılı MÖHUK’un 54. maddesinde sayılan şartları taşıdığı, mahkeme kararı aslı ile tasdik edilmiş tercümesinin dosyaya ibraz edildiği, kararın kesinleştiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, Almanya Böblingen Suh Hukuk Mahkemesi’nin 14/11/2007 tarihli 21 C 906/07 sayılı kararı ile yargılama masraflarına dair ek kararın tenfizine karar verilmiştir.
Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.