YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/9759
KARAR NO : 2013/9503
KARAR TARİHİ : 09.05.2013
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.02.2011 tarih ve 2010/78-2011/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, “İPEK”, “İPEK FLORE”, “İPEK BEBE”, “İPEK REDOX” ve “İPEK TEN” markalarının müvekkili adına çeşitli sınıflarda tescilli olduğunu, davalı şirketin “KAYİPEK” ibaresinin tescili için TPE’ye başvurduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın TPE-YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, davalının ibaresinin tescilinin 556 sayılı KHK’nin 7/1-b ve 8/1-b maddelerine aykırı bulunduğunu, davalı şirketin müvekkili şirketin markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, TPE-YİDK’nin kararının iptaline, davalı markasının hükümsüzlüğü ile müvekkili markalarının davalı markası karşısında tanınmış olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davacı markaları ile davalı şirkete ait markanın 556 sayılı KHK’nin 7/1-b ve 8/1-b maddeleri anlamında benzer olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davacı markaları ile davalı şirkete ait markanın 556 sayılı KHK’nin 7/1-b ve 8/1-b hükümleri anlamında benzer olmadıkları, YİDK kararının hukuka uygun olduğu ve davacının tanınmışlık talebinde bulunmasında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.