YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/10007
KARAR NO : 2013/9767
KARAR TARİHİ : 13.05.2013
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.11.2011 tarih ve 2011/154-2011/247 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “Hazal Bir-Tat” ibareli markanın tescil başvrusunda bulunduğunu, davalı şirketin itirazı üzerine TPE tarafından müvekkil başvurusunun tümünden reddedildiğini, oysa redde mesnet 2005/52273 sayılı “Birtat” ibareli markanın 29,30 ve 32. sınıflarda bir kısım mallar için tescilli olup müvekkilince tescili asıl talep edilen “çikolatalar, gofretler, bisküviler ve şeker ve çikolata ile kaplanmış ürünler”in davalı emtiasında yer almadığını, 104096 sayılı “Birtat” markasının ise 29. sınıfta yer alan “süt mamülleri, süt, yoğurt, peynir” için tescilli olduğunu, bu markanın gerekçe gösterilerek müvekkil markası talebinin tüm emtialar açısından reddinin doğru olmadığını, müvekkilinin markasının bir bütün olarak incelenmesinde davalı markaları ile bir benzerliğinin bulunmadığını ileri sürerek davalı TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2007-M-5277 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, markalar arasında iltibasa sebep olacak derecede benzerliğin bulunduğu, bir mal veya hizmetin yer aldığı grup içerisindeki diğer mal ve hizmetlerle aynı türden sayıldığını, bu itibarla taraf markalarındaki mal ve hizmetlerin de benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Danone Tikveşli Gıda ve İçecek Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, müvekkilinin 1963 yılından beri kullandığı “Birtat” markasının tanınmış hale geldiğini, davacı markasının müvekkili markaları ile benzer olduğunu, bir ve tat ibareleri arasında (-) işareti bulunmasızın ve Hazal ilavesinin ayırdediciliği sağlamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının benzer olmakla birlikte tescili talep edilen bir kısım emtialar yönünden mal ve
hizmet benzerliğinin bulunmadığı gerekçesiyle TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2007-M-5277 sayılı kararının 29/03-05-08, 30/14 ve 32/03 alt gruplar yönünden iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.